|
Bez specjalnego wysiłku Rzymianie pokonali tylko nadmorskie (wschodnie i południowe) plemiona hiszpańskie. Walka z pozostałymi plemionami pirenejskimi „...zakończyła się faktycznie dopiero w trzy wieki później... Podczas tych trzech stuleci [II w. p.n.e.- Iw. n.e.] należy wyróżnić dwa okresy: okres podbojów, który zakończył się opa-
nowaniem przez Rzymian prawie całej Hiszpanii i okres organizacji władzy na podbitych ziemiach..." (Altamira).
Podboje rzytoskie były w istocie odkryciami, po praw-
da raę"s15ó^owtornymi,~ca^ Pirraejśkiego,
a w odniesieniu do znanego już pasa nadbrzeżnego - wy-
prawami badawczymi (organizacja prowincji rzymskich
w Hiszpanii związana była z uzupełniającymi pracami ba-
dawczymi). Z obydwu wymienionych okresów dotrwały
do naszych czasów bardzo ważne prace historyczne i geo-
graficzne, umożliwiające wyrobienie sobie poglądów na
temat si|ci rzecznej półwyspu i przedstawiające, ale znacz-
nie bardziej schematycznie, główne rysy rzeźby.
Już za czasów Scypiona Afrykańskiego (lata 209-205) i na przełomie II i III w. p.n.e. Rzymianie walczyli z góralami z dorzecza rzeki Segre (260 km, lewy dopływ Ebro), na południowo-wschodnim skłonie Pirenejów.
|
